Zondag

21 mei 2021 Door Henk Samplonius

“Het is morgen zondag. Dan gaan we naar de kerk”. Zo’n anderhalf jaar geleden vond niemand dat een bijzondere mededeling maar hoe anders is dat nu. Maandenlang zitten wij op zondagochtend thuis en kijken naar een online kerkdienst. Mooi hoor, maar je mist de ontmoeting met elkaar. Toen we in december vorig jaar hoorden dat vanwege het groeiende aantal corona-besmettingen de diensten voorlopig niet zouden worden gehouden hadden we niet kunnen vermoeden dat dat zo lang zou duren. Al eerder vorig jaar, tijdens de eerste lockdown, hadden we ook al een tijd geen samenkomsten maar deze keer duurt het allemaal erg lang.

Belangrijke hoogtijdagen die we anders met zoveel plezier vieren in de kerk, trokken voorbij zonder dat we dat samen konden beleven. Kerst, Stille week en Pasen passeerden zonder dat we daar in een viering aandacht aan konden geven. De online diensten boden ons een schrale troost. Zo goed en kwaad als dat ging probeerden we toch contact te houden. In een wekelijkse nieuwsbrief worden we op de hoogte gehouden van het wel en wee binnen de gemeente en door kaartjes en telefoontjes houden we wat contact met elkaar.

Strikt genomen hadden we door kunnen gaan. We zijn immers met minder dan 30 mensen en we beschikken over een ruime locatie waarin we goed op afstand van elkaar kunnen zitten. Toch hadden we er in december samen geen goed gevoel meer over. Je wilt ook voorkomen dat mensen zich aan je gaan irriteren en terwijl scholen, horeca, winkels enzovoorts allemaal gesloten zijn wil je ook solidair zijn.

Maar nu zo langzamerhand alles weer wat open gaat durven we weer en willen we ook héél graag. Elkaar weer ontmoeten, samen naar woorden en muziek luisteren en zelfs even samen een kopje koffie drinken. Allemaal op afstand en zo veilig mogelijk maar toch bijeen. Jawel bij ÉÉN !