Worst

27 februari 2021 Door Henk Samplonius

Al eens eerder heb ik het er over gehad dat ik ervaar dat de tijd zo vliegt. Ik realiseerde me deze week dat het al weer anderhalf jaar geleden is dat we vanuit Appingedam naar Assen verhuisden. Inmiddels voelen we ons al weer aardig ingeburgerd in de Drentse provinciehoofdstad alhoewel we van de voordelen van het wonen in zo’n stad maar amper kunnen genieten door de corona maatregelen.


Toch zijn we nog meer aan Appingedam verbonden dan we van te voren hadden kunnen bedenken. Natuurlijk missen we de goede contacten met lieve mensen, missen we die prachtige Nicolaïkerk met zijn schitterende orgel en de mensen van die mooie gemeente, missen we lekkere restaurants daar en natuurlijk dat oude centrum met de hangende keukens.


Niet helemaal vrijwillig zijn we ook nog steeds min of meer aan ons oude huis verbonden. Toen we dat verkochten wisten we dat we er eigenlijk meer voor hadden kunnen krijgen als het b.v. in Assen had gestaan. De aardbevingen in de provincie Groningen hebben er voor gezorgd dat huizen veel minder waard zijn geworden en ook wij hebben dat gevoeld in onze portemonnee. Toen we het huis verkochten kregen we van de notaris een folder overhandigd met informatie over een waardeverminderingsregeling van de NAM. Ja, dachten wij, daar gaan we gebruik van maken. Wellicht wordt ons “verlies” zo nog enigszins gecompenseerd.


Zo gezegd, zo gedaan. Diverse formulieren moesten worden ingevuld en ingeleverd, maar alles voor het goede doel. De woning is in opdracht van de NAM maar liefst twee keer getaxeerd en vervolgens is het hele spul in de computer gezet. Na lang wachten kwam daar een berekening uit met een bedrag dat ons met de oren deed klapperen. Een symbolisch afkoopbedrag zou op onze rekening worden overgemaakt. We moesten maar even doorgeven als we van dit prachtige aanbod gebruik wilden maken.


Inmiddels verscheen er in Groningen een nieuwe ster aan het firmament. Het I.M.G., het Instituut Mijnbouwschade Groningen. Deze organisatie zou voortvarend te werk gaan, zo werd de Groningers in het vooruitzicht gesteld. Voorwaarde was wel dat je geen gebruik zou maken van de eerdere regeling van de NAM. Een mailtje was voldoende om dat geregeld te krijgen en we kregen per kerende mail een bevestiging. Op de tweede dag waarop het IMG actief was, op 2 september van het vorig jaar, is er door ons daar een aanvraag waardevermindering gedaan. We hoopten op een iets ruimhartiger bedrag dan bij de NAM zodat we daarvoor wat dingen voor onze huidige woning zouden kunnen zoals schilderwerk en/of dakraam. Een paar weken later zag in het online dossier al een bedrag voor ons gereserveerd staan waar ik wel blij van werd. Een veelvoud van het eerdere aanbod van de NAM. Het wachten was nu op de officiële bevestiging en dan konden we wellicht wat plannen realiseren.


We konden het geld bijna ruiken. De verwachtingen waren hoog gespannen. Helaas kwam er een onverwacht einde aan onze droom. Op 22 oktober 2020 kregen wij bericht dat ons verzoek was afgewezen, want………”u bent nog in onderhandeling met de NAM”. Zucht, hele diepe zucht! We hadden juist de procedure daar stopgezet om de aanvraag bij het IMG te kunnen doen. Even diep ademhalen en bezwaar ingediend tegen het besluit voorzien van het nodige bewijs. We kregen een bevestiging met de mededeling dat er uiterlijk 14 januari 2021 een nieuw besluit genomen zou worden. Toen de datum dichterbij kwam toch maar eens even gebeld. Ja hoor, ik zou zeker op tijd iets horen. Héééél erg op tijd, namelijk op 14 januari kregen we bericht dat de beslistermijn helaas niet gehaald kon worden en dat men zichzelf uitstel gaf tot…….25 februari 2021. Toen die datum dichterbij kwam…………nou ja bellen en we zouden wel wat horen. De 25e is ruim voorbij maar helaas blijft het oorverdovend stil.


Ach ja, we weten het wel. Er zijn veel meer voorbeelden te vinden van mensen die dagelijks de ellende ervaren van de aardbevingsschade. We wonen nu op een mooie plek waar we niet meer met de problemen te maken hebben maar we voelen ons zeer verbonden met al die mensen die al zoveel jaren een worst is voorgehouden. Veel mensen die allerlei beloftes is gedaan en die nog steeds in de ellende zitten. Het is schrijnend hoe er jarenlang met de Groningers is omgegaan. Een nieuwe regering kan het alleen maar beter doen. En wij? We hopen dat er uiteindelijk nog een stukje over is van de worst.