Vrijheid

25 januari 2021 Door Marleen Samplonius-Ottens

Kijkend naar de beelden, denk ik aan mijn vader.
Hij was 16 toen het oorlog werd
En op zijn 18e moest hij naar het land van onze bezetters
Werken op een scheepswerf, wonen in een kamp
Weg van het veilige thuis van ouders, zus en broertje
Weg van vrienden, van opleiding en werk.
Uiteindelijk vertelde hij er steeds vaker over
Met passie en bij hoge uitzondering in tranen
Maar nooit hoorde ik hem boos, laat staan woedend
Hij gooide niet met modder, ook niet achteraf
Wij zijn thuis. Voor de meesten een vertrouwde plek
Voor onze eigen gezondheid en die van anderen
Boodschappen kunnen we halen of laten brengen
En in de natuur is nog rust en ruimte genoeg
Ik gun iedereen de vredelievendheid van mijn vader
Want wat hebben we een vrijheid!