TV

6 juni 2020 Door Henk Samplonius

Eerlijk gezegd ben ik niet zo’n tv-kijker. Er zijn bepaalde zaken die ik niet wil missen: de persconferenties van premier Rutte, alhoewel die ook alweer een beetje beginnen te wennen, het nieuws soms als ik er op tijd aan denk en verder een aantal regelmatig terugkerende programma’s waaronder The Voice. Ik hou van zingen en ik kan me er over verwonderen wat een talent soms nog heel jonge mensen hebben.

Ik kom nog uit de tijd van de zwart-wit tv. De eerste televisie die we thuis hadden kan ik me nog zo herinneren. Het was 1964, het jaar van de Olympische spelen in Tokio. We waren net verhuisd van een flat naar een eengezinswoning en de bodem van de schatkist was wel in zicht. Mijn broer, als grootste sportliefhebber van het gezin wist het desondanks voor elkaar te krijgen dat mijn ouders een tv kochten om toch maar niets van De Spelen te hoeven missen.

Het werd geen nieuwe maar een tweedehandse natuurlijk. In de hoek van de kamer stond hij: een grote kast van Philips met daarin een klein beeldbuisje, maar hij deed het! Vanaf dat moment was de televisie een dagelijkse vriend die niet meer weg te denken was uit het gezin. Als de AVRO-bode kwam werd van te voren al even gekeken welke programma’s we gingen bekijken en daar gingen we dan echt voor zitten.

We hadden de keuze uit maar liefst 4 zenders via de centrale antenne van onze straat. Nederland 1, Nederland 2, Duitsland 1 en Duitsland 2 en dat allemaal in zwart-wit. Wat een verschil met nu. Honderden kanalen die we in full colour kunnen bekijken via onze prachtige hd-schermen. En toch, de magie van vroeger is er niet meer. Samen kunnen genieten van prachtige series of shows en die later met collega’s uitgebreid nabespreken want bijna iedereen had het ook gezien.

Zoals gezegd, nu af en toe nog eens samen kijken maar veelal hebben we ons eigen schermpje waar we ons mee vermaken. Regelmatig komt het voor dat, als ik b.v. naar het NOS-journaal kijk, ik het grootste deel van de onderwerpen al via één van de nieuwsapps heb gezien. Vorige week hebben we samen naar een film gekeken via Disney+. Gestreamd vanaf de smartphone. Zo handig. De televisie als verlengstuk van het mobieltje. Je zou het je grootouders toch allemaal niet meer uit kunnen leggen; dit multimediale circus. Die keken destijds net als ik toen met open mond naar dat magische kastje dat de hele wereld bij je thuis bracht.