Toe aan vakantie

23 juli 2020 Door Marleen Samplonius-Ottens

Net als elke donderdagavond open ik mijn nieuwe rooster voor de komende week. En daar staat het zwart op wit: verlof! Nog twee daagjes werken en dan heb ik ook even vakantie, net als de rest van het gezin. En als die (tussentijdse) eindstreep in zicht is, lijkt het ineens ook alsof je er heel erg aan toe bent.

De drukte van de afgelopen weken, zakt me ineens in de benen. En de laatste loodjes lijken zwaarder dan de dagen ervoor. Is dat suggestie of werk je er naar toe? Zoals je ook elke week naar het weekend toewerkt, om daarna (als het goed is) weer met goede moed te beginnen.

Hoe dan ook, ik heb er zin in. Hoewel ik mijn werk als postbezorger echt heel erg leuk vind, is het nu even tijd voor helemaal niets. Nou ja, bijna niets, want er staat natuurlijk wel één en ander op de planning. Onder meer een weekje naar het mooiste stukje Nederland, het zuidelijkste puntje van Zuid-Limburg.

De afgelopen jaren vonden we het vaak te ver. Mede door het feit dat onze kinderen alle drie behoorlijk wagenziek zijn. Maar nu kan ik zeggen, waren, want ze lijken er aardig overheen gegroeid. Dus durven we ze mee te nemen naar de plek die ons zo dierbaar is. De plek waar zowel manlief als ik zoveel mooie herinneringen aan hebben. Zowel met onze ouders als ook samen.

En nu maar hopen dat we dát over kunnen brengen en dat onze kinderen er ook van zullen genieten. Van dat bijzondere landschap. Van de prachtige bossen, de heuvels, de kronkelige weggetjes waardoor je soms ineens in België loopt, de Geul en de mooie, gezellige stadjes.

We verheugen ons erop en zijn er samen aan toe. Voor iedereen, uit of thuis, een hele fijne vakantie!