Telefoon

9 oktober 2021 Door Henk Samplonius

“Wat kan ik voor je doen” vraag ik aan een collega die belt met een hulpvraag. Hij of zij legt uit wat het probleem is en samen zoeken we een oplossing zodat er weer iemand verder geholpen kan worden.

Sinds begin van dit jaar werk ik parttime als contactspecialist voor het Nationaal Crisis Centrum waar ik vragen beantwoord van mensen die iets willen weten over allerlei zaken rond corona. Regelmatig werk ik ook als “vraagbaak” en mag dan collega’s helpen die er niet helemaal uit komen. Mooi en interessant werk en het is heerlijk dat ik dit thuis kan doen, lekker achter mijn eigen laptopje met een headsetje op en het senseo-apparaat in de buurt.

Ik zit dus aan de telefoon, maar eigenlijk komt er geen telefoon aan te pas. De digitale snelwegen zijn ondoorgrondelijk en vaak snel maar ook kwetsbaar merkten we afgelopen week toen er een paar sociale media een fikse storing hadden. We hadden het er bij ons thuis over wat er veel is veranderd in de afgelopen decennia. Toen ik begon met werken, begin jaren ’70 hadden we een typemachine op ons bureau en een telefoon met een draaischijf met rechtsonder een klein wit knopje. Met dat kleine magische knopje kon je mensen doorverbinden naar een andere toestel. Grappig dat ik af en toe nog steeds collega’s aan de lijn krijg die dan melden dat ze iemand “onder de knop” hebben.

Die telefoon met draaischijf ligt mijlenver achter ons. Tegenwoordig hebben we een klein handzaam apparaatje op zak dat we in de wandeling nog wel eens telefoon noemen maar wat eigenlijk een complete computer is met een geheugenruimte waar vandaan we onze complete administratie, fotoverzameling en muziekcollectie kunnen beheren. Dat we bijna niet meer zonder kunnen wordt pijnlijk duidelijk als er weer eens een storing is.

Ik vind het mooi om in deze tijd te leven en te kunnen genieten van alle mogelijkheden die er op technisch gebied zijn. Maar er gaat niets boven een goed gesprek “live”, waarbij je elkaar in de ogen kunt kijken, een arm om elkaar heen kunt slaan, samen kunt lachen, samen kunt huilen. Kortom elkaar “nabij” kunt zijn. Daar kan geen techniek tegenop !