Positieve kant

30 april 2020 Door Marleen Samplonius-Ottens

Eigenlijk durf ik het amper hardop te zeggen, omdat het een tijd is met zoveel leed en verdriet voor veel mensen, maar wat ervaar ik ook veel positiefs aan deze Corona-tijd.

Uiteraard heb ik het niet over de ziekte en over alle ellende die er door is ontstaan. Ook niet over de vele ondernemers die diep geraakt en hard getroffen worden. Ook niet over het gemis van dierbaren die je lange tijd niet kunt zien. Dat ervaren we zelf ook, doordat onze lieve zoon al wekenlang niet naar huis kan. Het is een bizarre tijd en in sommige situaties bijna ondraaglijk.

Maar los van dat alles, ervaar ik ook de rust. In ons gezin hebben we samen een nieuwe regelmaat gevonden. En natuurlijk mist daarin van alles, met onze zoon voorop, maar ook de contacten met familie, vrienden en een kerkelijke gemeente. Toch gééft die nieuwe regelmaat me ook heel veel.

Mijn dagen beginnen later en relaxter. Ik ben een avondmens en kom ’s ochtends het liefst rustig op gang met een kopje koffie. Normaal gesproken zit dat er niet in. Opstaan en direct aan de slag om de kinderen op tijd en met gevulde tassen richting school te krijgen. Doordat de uurtjes slaap wat meer zijn en de dag een stuk rustiger begint, is er al veel winst.

Een heel groot voordeel voor mij is ook dat ik aan het werk kan blijven. Tegen een uur of 11 ga ik de deur uit en ga ik op pad om de nodige post te bezorgen. Ik tref nog wat collega’s en spreek nog veel mensen op mijn routes. Allemaal op gepaste afstand uiteraard. Ik ben dus niet aan huis gekluisterd en kan genieten van het mooie weer en de lente waarin er weer zoveel moois ontstaat.

En dat moois zie ik ook in onze eigen tuin. Waar ik nu meer tijd voor lijk te hebben (of te maken). Ideeën genoeg en alle tijd en ruimte om het uit te voeren. Ontspanning alom.

Van verschillende kanten hoor en lees ik ook dat er veel mensen juist nu meer last hebben van depressieve gevoelens. Angsten die de kop op steken en sombere periodes van eenzaamheid. Zodra ik er over durf te beginnen, klop ik het ook direct af, maar bij mij gaat het juist heel erg goed. De rust en niet te veel moeten (kunnen) en een rustige regelmaat werken heel positief op het gemoed.

En eigenlijk vind ik dat niet zo verwonderlijk. Want ik heb al vaak aangegeven, dat ik deze jachtige maatschappij te moeilijk vind. Dat ik het tempo niet bij kan houden, dat ik het te veel vind en soms ook niet begrijp. Dat ik wel eens terug zou willen naar de basis, even in alle rust, zonder te veel te moeten en weer te leren waarderen wat je hebt. In alle eenvoud.

Noodgedwongen is het nu zover. Met z’n allen terug naar de basis. Terug naar thuis. Terug naar een rustige regelmaat. Dat is de positieve kant die ik graag mee wil nemen en ook hoop vast te houden. Als dan straks alle maatregelen voorbij zijn en we niet meer hoeven te vrezen voor ziekte en besmetting, kan het alleen nog maar mooier worden.  Hou vol!