Lekker warm hè?

11 juni 2021 Door Henk Samplonius

Tjonge jonge, wat een temperaturen in één keer. Het lijkt wel zomer terwijl die pas over een dikke week gaat beginnen. Persoonlijk moet ik altijd wennen aan die wat hogere temperaturen. Ik wil natuurlijk niet ondankbaar overkomen, want ook ik houd van de zon, maar als de thermometer zo tegen de 25 graden begint aan te wijzen wordt het met mij wat minder. Het bloed begint wat trager door mijn aderen te stromen en mijn hersenen beginnen wat vloeibaar te worden.

Ook kreeg ik vorige week zaterdag mijn tweede vaccinatie en die kan op zich wat bijwerkingen geven waardoor ik me afvroeg of ik me nou zo moe voelde door het warme weer of door die prik. Of zou het toch gewoon een combinatie geweest zijn? Hoe dan ook, de zweetdruppels vloeiden rijkelijk, helemaal als je dan ook nog even gaat grasmaaien ofzo.

Wat dat betreft ben ik wel eens jaloers op onze katten. Als die het warm hebben doen ze gewoon kalm aan, gaan af en toe even languit op de koude keukenvloer liggen om wat af te koelen en maken zich niet druk. Hoogstens als “hun mensen” niet op tijd de bakjes hebben gevuld. Toen ik met een bevriende arts het er eens over had dat ik af en toe weleens moe was en soms zomaar in slaap kon vallen zei hij: “let eens wat meer op je katten en doe als zij!”

Inderdaad kunnen we af en toe wat van die wezentjes leren. Ze hanteren geen klok of kalender maar luisteren volledig naar hun lichaam en naar hun instinct. Ben je een beetje moe? Nou, dan zoek je even een lekker plekje en dan doe je even fijn een dutje. Geen kat die zich daar schuldig over voelt. Wij mensen hebben daar geen tijd voor of denken er in ieder geval geen tijd voor te hebben. Er moet nog van alles gebeuren in en rond huis, er zijn allerlei afspraken, kortom: geen tijd om een slaapje te doen. Gewoon door hobbelen.

Op het moment dat ik dit schrijf zit ik lekker met vrouwlief in de tuin te genieten van een zomerse avond. Na het eten ben ik even in slaap gevallen. Daarna weer vol energie samen de afwas gedaan en terwijl de andere gezinsleden even met de hond gingen wandelen heb ik nog even het gras gemaaid. Gewoon omdat ik er de energie voor had en vooral ook omdat het al weer nodig moest gebeuren. Zo neem ik de tip van die arts ter harte en komt er toch ook nog wat nuttigs uit mijn handen. Tjonge, wat een fijn gevoel.