Je weet het wel….

23 juli 2021 Door Henk Samplonius

Komt u dat bekend voor ? Je weet het wel, maar je doet het niet. Klinkt nog een beetje abstract of niet? Ik geef wat voorbeelden: je weet wel dat het goed is om te bewegen, maar je doet liever na het eten even een schoonheidsslaapje in je gemakkelijke stoel dan dat je even met de hond gaat lopen. Je weet wel dat het beter is om wat minder vlees te eten, maar je eet met smaak een lekkere hamburger of karbonade. Je weet dat je de fiets kunt pakken als je naar de stad gaat, maar je pakt toch weer de auto.

“Onbekwaam tot enig goed en geneigd tot alle kwaad”. Echt, is het zo erg met ons mensensoort gesteld? Het is er vroeger bij veel kerken vaak wel zo ingestampt. Persoonlijk kijk ik er wel iets optimistischer tegenaan. We hebben heel veel in onze mars. We kunnen heel veel. Samenleven in vrede blijkt echter nog een utopie net als eerlijk delen. Ik las afgelopen week dat 75 procent van de corona-vacccins naar de 10 rijkste landen van de wereld gaan en in een ander artikel dat ons land waarschijnlijk vaccins zullen worden vernietigd. Dan hebben we het nog niet eens over het grote deel van mensheid dat in hongersnood moet leven.

Ondertussen zijn er mensen die, gewoon omdat het kan, een eindje de ruimte in gaan. En die mensen zijn volgens mij intelligent genoeg om te beseffen dat dat geld beter besteed kan worden, maar toch…. Tegelijkertijd zijn er velen die goed werk doen en die op wat voor manier proberen iets voor de naaste of de verre naaste te betekenen.

En wat doe ik? Ik ben vaak nauwelijks in staat om te doen wat goed voor mezelf is, laat staan……… Toch moet je jezelf natuurlijk niet in de put praten. Aan het eind van de dag zijn er wel degelijk zaken die ik (goed) heb gedaan en waar ik met plezier op kan terugkijken. Verder vind ik het voor mezelf belangrijk dingen te doen die me inspireren zoals het luisteren naar en het maken van muziek maar ook het ontmoeten van andere mensen. In mijn werk ontmoet ik dagelijks telefonisch veel mensen en het is mooi om samen oplossingen te zoeken voor problemen die zich voordoen.

Niet in de laatste plaats kan ik me ook op zondag weer opladen als ik mensen mag ontmoeten die hetzelfde geloven als ik, met wie ik samen luister naar eeuwenoude woorden die ook vandaag vaak nog troost en moed geven en met wie ik lief en leed mag delen. Na de dienst op zondag drinken we “het lekkerste kopje koffie van de week” zoals mijn vader dat vaak noemde en daarna bij wijze van lunch wat hapjes en een drankje. En dan kan het maar zo zijn dat ik in mijn gemakkelijke stoel……., maar soms gaan we ook weleens een eindje wandelen. Soms………