Het komt wel weer goed

18 februari 2021 Door Marleen Samplonius-Ottens

Hij knijpt zijn ogen even stijf dicht en knikt me bemoedigend toe: “komt wel weer”. De warmte, levenservaring en hoopvolle verwachting stroomt naar me toe na een kort gesprekje bij de brievenbussen van een appartementencomplex. Op deze manier kun je alleen maar praten en geruststellen als je ouder en misschien inderdaad wel wijzer bent.

Het praatje kwam op gang aan het eind van de sneeuwweek. Terwijl ik even op adem kom bij een reeks brievenbussen van appartementen, gaat de deur van het complex open. Een oudere man knikt me vriendelijk toe en zegt: “Zo, dat valt niet mee deze week voor jullie.” Ik kan het alleen maar beamen en zeg bijna opgelucht dat het eind in zicht is, omdat een dooiaanval dan al is aangekondigd.

“Ik ben ook geen liefhebber hoor”, vervolgt hij. “Wat mij betreft gaat het warm water regenen”. Ook dat ben ik volkomen met hem eens. Ik wijs naar het zonnetje dat dan al lekker schijnt en zeg dat die wat mij betreft wel wat meer tevoorschijn mag komen. En dan komen die bemoedigende woorden, “komt wel weer”. De toon waarop en de lichaamstaal laten me glimlachen en geven vertrouwen.

Als ik wegfiets, zwaait hij me vrolijk na en de rest van de route hou ik die glimlach. Het doet me denken aan mijn ouders, die ook die hoop konden meegeven. Het komt wel weer goed. Of om het met Ede Staal te zeggen: “Het het nog nooit zo donker west, of het wer altied wel weer licht”. Als je ouder wordt, spreek je uit ervaring en kun je anderen, maar ook jezelf dat vertrouwen geven.

Inmiddels hoor ik het mezelf ook zeggen tegen mijn dochter. Die zit nog in een fase dat ze dat niet klakkeloos aanneemt. “Hoe weet je dat nou”, zei ze laatst. “Je weet toch helemaal niet hoe het zal gaan en hoe het afloopt, dus hoe weet je dan of het wel goed komt!” Nee, ik weet inderdaad niet hoe het precies zal gaan en het is lastig uit te leggen, maar het komt goed. “Vertrouw me nou maar”, voegde ik er nog aan toe. Het bleef lastig. Onze kinderen zien het liefst direct resultaat. Ik wil niet dat het ooit goed komt, ik wil het nú!

Inmiddels zijn we bijna een jaar in de ban van Corona. En niemand weet hoe het zal gaan. Of er nog meer varianten komen, of de vaccinaties voldoende zullen zijn en hoe lang we nog gebonden zijn aan zoveel ongemakkelijke regels. Maar ik gun iedereen het vertrouwen dat de oudere man mij vorige week zo bemoedigend gaf: “komt wel weer”.