Heen en weer

12 oktober 2021 Door Marleen Samplonius-Ottens

In groep 6 (of was het nog groep 5?) was onze middelste één van de eersten met een beugel. Mooi op tijd zeiden we nog, dan ben je misschien klaar voordat je naar de middelbare school gaat.

Dat was te optimistisch gedacht. De beugel (inmiddels wel een andere dan 4 jaar geleden) zit er nog steeds. Tanden worden mooi recht (mogen we toch hopen!), maar tussen de tanden goed poetsen is best lastig. Daar zijn dus gaatjes ontstaan. En die moeten gevuld.

Maar als er een beugel zit, kan ook de tandarts er niet goed bij. Dus bedacht hij (die tandarts) het volgende plan: je maakt een afspraak bij de ortho, laat daar de draden van je beugel verwijderen, vervolgens vul ik de gaatjes en daarna ga je weer terug naar de ortho om de draden weer terug te laten plaatsen.

Vandaag is het zover. Dochterlief de hele dag niet naar school, manlief vrijgevraagd, want de ortho zit 25 kilometer verderop. En de afspraken naadloos laten aansluiten was geen doen. We waren allemaal al blij dat het überhaupt lukte op één dag.

Maar ik vraag me toch af: zo’n tandarts heeft zo’n uitgebreide opleiding achter de rug. Hij wist ons precies te vertellen wat er moest gebeuren. Had hij dan niet even snel die draden los kunnen maken en na de vullingen weer kunnen bevestigen? Zomaar een gedachte hoor, maar misschien zie ik het te simpel…