Geboren en getogen

6 maart 2021 Door Henk Samplonius

Waar kom je vandaan? Dat is toch altijd wel een belangrijke vraag in je leven. Misschien wel één van de belangrijkste naast “waar wil ik naar toe” en “waar ben ik nu”. Maar je afkomst is heel vaak bepalend voor de rest van je leven. Je ziet het vaak bij geadopteerde of pleegkinderen. Uiteindelijk willen ze toch weten wie hun echte vader en moeder nou zijn en waar ze precies vandaan komen. Als dat duidelijk is, kun je verder met je leven.

Ikzelf kom uit Zwolle. “Bekijk m’n vingers maar, ik ben een Zwollenaar”. Een blauwvinger zoals ze daar met trots over zichzelf zeggen. En inderdaad, ook ik heb nog steeds een hang naar die oude Hanzestad met zijn mooie singels, de Peperbus en de Sassenpoort. Op Facebook ben ik lid van een speciale groep waar regelmatig foto’s van karakteristieke plekjes van mijn geboortestad worden geplaatst. Prachtig, na één blik weet je vaak al weer te plaatsen waar zo’n gebouw of huis zich bevindt en waan je je weer in de jaren ’70 of ’80. Natuurlijk, het is een soort heimwee naar de tijd dat “geluk nog heel gewoon was” zoals Gerard Cox ooit zong. De plaats waar je als kind rond zwierf en alles ontdekte. Heerlijk om af en toe aan terug te denken en over te mijmeren.

Inmiddels is het al weer heel wat jaren geleden dat ik echt in Zwolle ben geweest en er is een hoop veranderd maar het oude ziekenhuis waar ik werd geboren staat er nog, de flat waar we in woonden staat er ook nog evenals de eengezinswoning waar we later naartoe verhuisden. Ook alle schoolgebouwen die ik ooit bezocht staan er nog steeds. Ondanks de vernieuwingsdrang is er gelukkig veel behouden gebleven.

Volgens mij wordt het weer eens tijd voor een “sentimental journey”. Corona zit ons nog steeds in de weg anders had ik met mijn grote broer al eens een keer rondgestruind in onze geboorteplaats. Tot die tijd moet ik het gewoon doen met het hier en nu: een andere provinciehoofdstad waar mijn jongste kinderen nu af en toe rondstruinen. Zouden zij later met net zo’n gevoel hier rondlopen? Geen idee. Vandaag maken we de herinneringen van straks. Laten we hopen dat ze mooi genoeg zijn om later nog eens met plezier aan terug te denken.