“Doe effe normaal”

28 augustus 2021 Door Henk Samplonius

De vakantie is pas echt voorbij als je in één keer beseft dat je alleen thuis bent. De honden en katten hielden me gezelschap maar vrouw en zoon gingen weer met frisse moed aan het werk en de jongste dochters met iets minder frisse moed weer naar school. Een week geleden waren we nog op Ameland en nu is het “normale” leven weer volop aangebroken.

En stiekem denk ik: “heerlijk”! Ik ben namelijk een groot liefhebber van het normale leven. Dat alles gewoon zijn gangetje gaat zeg maar. En wat ook fijn is dat sommige activiteiten weer op gang komen. Zo was ik gisteravond voor het eerst op een nieuwe cantorij. Samen zingen is één van de fijnste dingen op aarde vind ik. Je begint met niets of bijna niets. Wat noten en woorden op papier en als je daar dan mee aan de gang gaat……. ontstaat er iets hemels. Ook de medezangers en dirigent genoten van deze eerste repetitie-avond, die veelbelovend was. Het smaakt naar meer.

Het normale leven is dus weer aangebroken en dat betekent voor deze pensionado ook weer een beetje werken. De laptop is weer aangeslingerd, de headset weer ingeplugd en de juiste programma’s opgestart zodat ik weer af en toe wat mensen te woord kan staan om hun vragen te beantwoorden over zaken die met corona te maken hebben. Aangezien we nog niet van corona af zijn ben ik nog niet van mijn baantje af.

Ondertussen wordt het ’s avonds steeds vroeger donker en is de maand augustus bijna voorbij. Ik realiseer me dat de maanden en de jaren voorbij snellen. In september is het al weer 30 jaar geleden dat mijn vader overleed. Dat betekent dat hij ongeveer de helft van mijn leven niet meer heeft meegemaakt. Mijn vader, ook zo’n man die hield van het “normale” leven. Mooi…..om zo een beetje op je vader te lijken.