Bijwerkingen

7 januari 2021 Door Marleen Samplonius-Ottens

Nog zie ik haar zitten. Een grote blauwe doos op de keukentafel en om haar heen kleine doosjes met verschillende soorten medicijnen. Eén avond per week nam mijn moeder de tijd om alle medicijnen van haar en mijn vader te sorteren en in een handig bakje voor de hele week klaar te zetten. Ze hadden er samen nogal wat, dus het was elke week een behoorlijke klus.

De apotheek had al regelmatig aangeboden om het voor haar kant en klaar aan te leveren, maar mijn moeder koos ervoor om het zelf te doen. Niet alleen omdat ze zo lang mogelijk alles zelf wilde doen (dat was haar met de paplepel ingegoten), maar ook omdat ze wilde controleren wat ze allemaal kreeg. Een hele enkele keer was er wel eens een verandering van merk of samenstelling van het medicijn en dat ontging haar niet. En mocht dat niet bevallen, dan trok ze aan de bel.

Af en toe keek ze wel eens naar die volle tafel met medicijnen en verzuchtte ze: “wat zou er gebeuren als ik ze allemaal zou laten staan?” Bij mijn weten heeft ze dat nooit geprobeerd. En je weet het natuurlijk nooit hoe het zonder was gegaan, maar mét al die medicatie is ze in ieder geval 89 geworden. Of zoals ze zelf zei: “Wie had dat ooit gedacht dat we zó oud zouden worden”.

Deze beelden kwamen bij me naar boven toen ik deze week zelf een nieuw medicijn kreeg van de longarts. Na onze verhuizing was ik nu voor het eerst voor controle bij de longarts in het ziekenhuis van onze ‘nieuwe’ woonplaats. De longfunctie was de afgelopen anderhalf jaar nauwelijks achteruitgegaan en ik vind zelf ook dat het prima gaat. Al langere tijd geen nare hoestbuien meer en ook geen beginnende longontstekingen waar ik eerder nog in leek te grossieren.

Toch vond mijn nieuwe longarts dat een ander medicijn beter zou zijn. Iets met nieuwe ontwikkelingen, beleid en inzichten. Ik vond het prima. Zij is tenslotte de specialist. Via de apotheek van het ziekenhuis kreeg ik direct mijn nieuwe pufjes mee naar huis en de volgende dag nam ik die in plaats van de vorige.

Toen ik even later een kopje koffie van de tafel wilde pakken, merkte ik het: ik trilde als een rietje. Niet alleen mijn handen, maar in mijn hele lijf. Alsof ik een soort koude koorts had, maar dan zonder koorts. Ook mijn hartslag leek omhoog te gaan. Hm, dacht ik, misschien moet ik die bijsluiter van mijn nieuwe medicijnen toch eens lezen. En inderdaad, in de eerste week kan trillen een bijwerking zijn van dit medicijn, inclusief een verhoogde hartslag.

In eerste instantie had ik de neiging direct te stoppen. Ik mopperde, waarom moest het ook zo nodig worden veranderd, het was toch goed? Maar omdat er duidelijk staat dat het om een tijdelijke bijwerking gaat, geef ik het nog even het voordeel van de twijfel.

Omdat ik toch bezig was, heb ik direct alle bijwerkingen er maar op nageslagen en tot mijn verbazing stond daartussen: kans op longontsteking. Eehm, was dat niet juist de reden om met medicijnen voor mijn longen te beginnen? En weer dacht ik aan mijn moeder. Ooit belde ze me op en zei: “nou moet je toch eens horen wat er in de bijsluiter staat van mijn nieuwe medicijnen voor het hart: kans op een hartstilstand.”

Zoals altijd was ze er vrij nuchter onder en is ze de medicijnen gewoon blijven gebruiken.  Als dat trillen van mij ook na een week over is, ga ik ook gewoon door. Zolang de bijwerkingen maar niet erger worden dan de kwaal.  

Dat is ook precies de reden dat ik mij wel zal laten vaccineren tegen Corona als ik aan de beurt ben. Natuurlijk weet ik niet wat ik krijg ingespoten. Ik heb daar namelijk nooit voor geleerd of mij in verdiept. Maar ik vertrouw op de mensen die dat wel hebben gedaan. Zij zijn tenslotte de specialisten.

Er was trouwens nog wel iets anders waar ik me wat zorgen over maakte. Voorafgaand aan de longfunctietest word je gewogen en gemeten. Misschien zou ik me zorgen moeten maken over het gewicht, maar daar ben ik mee gestopt. Nee, ik maakte me zorgen over mijn lengte. Daar waar ik altijd 1 meter 75 was, weliswaar de kleinste in ons gezin maar een mooie lengte, bleek ik nu nog maar 172 centimeter te zijn. Waar is dat dan een bijwerking van? En waar eindigt dat…….