Angst

10 april 2021 Door Henk Samplonius

“Angst is mar veur eben, spiet is veur altied”. Dit liedje spookt de laatste tijd wel vaker door mijn hoofd als ik aan het werk ben. Eén van de eerste keren dat ik dit lied van Daniël Lohues hoorde was tijdens een kerkdienst al weer heel wat jaren geleden. Via YouTube op het beamerscherm werden we gewezen op de mooie boodschap die in dit lied verpakt zit. Niet bang zijn voor het onbekende, er niet omheen gaan maar er doorheen. Doe je dat niet, dan krijg je misschien wel spijt.

In deze tijd leven veel mensen met angst. Angst om ziek te worden, om geliefden te moeten missen om te moeten lijden of om dood te gaan. Tijdens mijn werk krijg ik veel bange mensen aan de telefoon. Bang om getest te worden, bang om niet op tijd ingeënt te worden, bang om wel ingeënt te worden met het verkeerde spul waardoor je weer andere ziektes krijgt. Het lijkt of door al die angst het vertrouwen weg is of misschien is het ook andersom: doordat het vertrouwen weg is wordt de angst nog eens extra aangewakkerd.

Soms moet je in het leven de confrontatie aangaan. Ook mijn partner doet dat omdat ze zichzelf voelt wegglijden in een duistere depressie. Het is niet leuk om jezelf in alle kwetsbaarheid te moeten openen naar anderen, naar onbekenden waar je vervolgens je diepste zieleroerselen mee moet delen. Maar ze doet het ! Wat goed. Ik heb er bewondering voor.

Aan de telefoon probeer ik mensen ook wat mee te geven waardoor ze een beetje moed krijgen om door te gaan. Om toch maar die test te laten doen, om toch maar dat vaccin te nemen ondanks dat je er doodsbang voor bent door alle verhalen. Uiteindelijk moet je zelf die stap nemen in het vertrouwen dat het goed komt. Dat je niet later in de spiegel naar jezelf hoeft te kijken met de gedachte “had ik maar”. Angst is mar veur eben, spiet is veur altied!