Aandacht

10 september 2020 Door Marleen Samplonius-Ottens

Afgelopen week mochten we voetballen bezorgen. Geen echte uiteraard, maar papieren. Een actie van een landelijke loterij. In de bundels post waren ze duidelijk zichtbaar, want ze staken aan alle kanten uit en het was nog een uitdaging om ze helemaal rond en heel in de brievenbussen te krijgen.

Met name loterijen, maar er zijn meer instanties, doen op deze manier hun uiterste best om de aandacht te trekken.  De gekste vormen komen soms voorbij om maar op te vallen tussen de enveloppen en andere reclame-uitingen. Zou het helpen? Dacht ik deze week. Hoeveel van deze voetballen zouden daadwerkelijk worden geopend, gelezen en hebben uiteindelijk het gewenste effect van meedoen aan de loterij? Mijn gevoel zegt dat het merendeel van wat is bezorgd nu al bij het oud papier ligt. Maar misschien vergis ik me.

Aandacht trekken doen niet alleen loterijen en bedrijven, ook mensen en als ik me niet vergis zeker ook kinderen. De één door te schreeuwen, te vergelijken met die voetbal, de ander door juist stilletjes in een hoekje te zitten, het kleinste envelopje in een stapel post. Opvallen willen ze, aandacht, oog voor hun vraag, probleem of situatie.

Soms is het aandachttrekkerij, maar vaak is het ook gewoon nodig. De één misschien wat meer dan de ander, maar aandacht hebben we allemaal nodig. En soms is het lastig om tussen die grote opvallende voetballen, dat kleine envelopje te zien, dat eenzelfde behandeling vraagt.

Gisteren was het Wereld Suïcide Preventie Dag. Iemand die aan zelfmoord denkt, kan ook geholpen zijn met aandacht. Gehoord worden, luisteren, samen praten, je vragen hardop stellen. Geen uitweg zien, kan verholpen worden door samen te kijken of die uitweg er misschien toch is. Een andere dan die van uit het leven stappen.

In mijn eigen diepste donkere periodes, met veel gedachten aan de dood, waren het die armen om mijn schouder, dat luisterende oor en die onverwachte kaartjes die weer lichtpuntjes vormden. Het hoeven geen grote opvallende voetballen te zijn, soms is een knipoog al genoeg.

Aandacht. Als je het nodig hebt, vraag er om. En als je het kunt geven, deel het uit. Het doet zoveel.