Aan de lijn

25 augustus 2020 Door Marleen Samplonius-Ottens

Daar zitten we dan. Op de keukenvloer. Te zware teckel aan de ene kant, oud wit baasje aan de andere kant. Als een soort hondenvoerpolitie zit ik tussen ze in.

Onze Ludwig, de langhaar teckel, was veel te zwaar geworden. Als we niet uitkeken zou hij bijna zo breed worden als hij lang is en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Met hulp van de dierenarts is hij nu op dieet. Een speciaal voer. Maar dat is alleen geschikt voor hem. Niet voor onze 16-jarige Snuffie. Die is eerder te mager.

Dus vandaar het strikt gescheiden eten. En dat valt nog niet mee. Want Ludwig vindt zn oude vertrouwde brokken nog heel aantrekkelijk en Snuffie wil juist die nieuwe wel eens proberen. Kortom, elke ochtend en avond als een scheidsrechter op de keukenvloer.

Inmiddels zijn we er ook achter waardoor onze slimme teckel zo was gegroeid. We betrapten hem deze week op heterdaad: op de vensterbank, bij de kattenbrokken. Die gaan voorlopig nog maar een verdieping hoger.